Bi navê xwedanê dilovan ê mehrîban
Çaxna mirov gelekî jar û xemgîn dibe , pir pir perîşan dibe cihan tevde li ber cavên wî reş û tarî dibe ji ber pirbûn a kul û serpêhatiyan , mirov tê ku ji çerm ê xwe derkeve … lê belê di zata wê demê de carna ew mirov tiştekî din li bîra wî tê, li himber wan kulan dilovaniya xwedan tîne li bîra xwe û dikeve warekî din de, ji bîrdike wan serpêhatiyan , dikeve cihaneke din de raman û hestên wî tevde têne guhertin di warê xweşiyên xwedan de .
Demeke pir xweş di wê mijûlbûnê de dijî .. jiyanek hew jê xweştir , û gava ji wî warî derdikeve û vedigere cihanê ew kul û serpêhatî di cavên wî de di bin bi rengekî din , rengekî pir biyanî ..! kêm carna mirov bi wî hestî bi wî rengî bi kulê xwe re dijî …
13/6/2005
Şahgul